piątek, 10 maja 2013

Spotkanie literackie z okazji 500 lecia Piły

Grupa literacka działająca przy CAOSiN MOPS w Pile z okazji 500 lecia Naszego Miasta zorganizowała dzisiaj spotkanie z udziałem: Gabrieli Kasprzak, Józefy Kominek, które prezentowały swoje wiersze tematycznie związane z Piłą, oraz z moim skromnym udziałem. Wide zdjęcie... - proza. ( Urywki dwu opowiadań: PRZODEK i NIESPODZIANKA oraz urywek powieści: CO JA TU ROBIĘ?
 No właśnie - pytam - co ja tu robię?


 Publiczność nieliczna ale zasłuchana...

 Niżej niemal cała grupa literacka...Brakuje Gabrysi.

I trzy prezentowane urywki mojej "radosnej" twórczości jak widać na powyższym zdjęciu. 

  PRZODEK
" Śliczną twarz Natalki rozświetlił najpierw uśmiech, w którym w równych proporcjach kryły się niewinność jak i skłonność do psot, a potem po pokoju przeleciały melodyjne nutki śmiechu. 
– Mama wspominała, że pochodzę ze szlachty. Czy to prawda, tato?
- Prawda.
 Wypięła pierś do przodu. – Szlachcianka! A to ci dopiero! Zrobimy drzewo genealogiczne naszej rodziny, ale takie sięgające średniowiecza! Sądzę, że mamie nic nie sprawi większej przyjemności…Co ty na to? Pomożesz mi?
Potarł czoło.
- Poszperasz tatuś w tej sprawie? – Zajrzała mu w oczy.
- Poszperam. – Obiecał z uśmiechem.
Po kilku tygodniach Natalka wróciła do tematu.
- I co? Masz jakieś sensacyjki? Podwinęła nogi, sadowiąc się na kanapie. – Opowiadaj.
- A mam...Korzenie mamy zahaczają może nie o średniowiecze, a przynajmniej mnie nie udało się do nich dotrzeć, ale o XIX wiek z całą pewnością. Sądzę jednak, że bardziej zainteresuje cię fakt, że przodek twojej mamy, Maciej, mieszkał w Pile i był notariuszem, jak ona, a i na tym historia się nie kończy.  
- W Pile? Notariusz?– zdziwiła się. A kiedyż to było?
- Lata 1800 i później. Ociupinkę czasu już minęło. - Roześmiał się. - Wojen i kataklizmów było po drodze wiele. Niemało musiał przeżyć ten twój przodek, szczególnie, że Piłę w szczególny sposób ukochały nieszczęścia…
- Masz na myśli pożary? – przerwała mu niecierpliwie.
- No, nie tylko. Powodzie, zarazy, zabory, ale sądzę, że pożary, które wybuchały często, przysparzały drewnianej Pile pewnie najwięcej nieszczęść. Byle zaprószenie ognia…A tu dom koło domu, płot, przy płocie. Wąskie uliczki…Wyobrażasz sobie, jak to się pali?
- No, no, ja też płonę cała z ciekawości – wtrąciła, nagle poważniejąc.  
Usiadła prosto. – Brzmi pasjonująco. Mów mi o Macieju, jego dzieciach, bo pewnie je miał?...
- Pewnie miał, ale niewiele udało mi się wyszperać. Jakiś marny ślad zachował się w aktach kościelnych. Myślę, że tu mowa o jednym z synów Macieja.
- Synów? No, no…To już coś. Jak miał na imię? –  spytała.   
- Jakub.
- Był ochrzczony w Pile? W jakim kościele?
- Pewnie nad Gwdą…bo dokładnie w miejscu, gdzie dziś strzela w górę „ Gromada”, stał kościół katolicki, o ile coś nie pokręciłem.
- Żartujesz?
- Nie, nie żartuję. Kiedyś o tym było głośno. W latach siedemdziesiątych kochano burzyć i zburzono ruiny tegoż kościoła. Pokręcił głową.
Natalka uniosła brwi w górę.
- A ja wyczytałam, że zachowały się jednak jakieś domy z tamtych czasów…Na Witosa na przykład i dwie wille na Boya Żeleńskiego…Złapała oddech. – Jak myślisz, gdzie mogli mieszkać Maciej z rodziną? Z Jakubem?...Może w tych willach?
Chrząknął i pokręcił głową.
- Jak chodzi o te stare domy, to nie byłbym taki pewny z jakiego są okresu…Najpewniej początek XX wieku.
- Co wcale nie znaczy, że wcześniej nie stały tam jakiś inne chaty, na których miejsce później pobudowano inne, jak w przypadku tego kościoła – upierała się. W każdym bądź razie po wąskich uliczkach naszego miasta biegały dzieci Macieja…Biegały, tak? "

Spotkanie uświetnił i poprowadził pilski aktor Krzysztof Szulejko.
 




 Wiersze 
śp. Agnieszki Bartol  czytała 
Łucja Szczelczyk.









 NIESPODZIANKA

    " - O… nowa droga. Dokąd prowadzi? – zauważył wskazując ręką na okazałą dwupasmówkę. Jeszcze niedawno straszyły tu wykruszałe budynki całe zbite od kul karabinowych i była to nieliczna pozostałość budynków z zamierzchłych czasów przedwojennej Piły.
            - Zgadza się. To rzeczywiście nowa droga – poinformował lekko. – Piła przez czas twojego pobytu za granicą bardzo się zmieniła. Ile cię stary nie było w Polsce?
 
-  Trzy lata… Kawał czasu. No, przez ten czas wiele się zmieniło w Pile. Sam zobaczysz; Pobudowali kilka nowych ulic, kilka bloków, szczególnie na Osiedlu Górnym gdzie teraz mieszkam, a ta droga prowadzi chyba gdzieś na Zieloną Dolinę, w każdym razie prowadzi przez Okólną i dalej prosto obok dawnego przedszkola, czy bardziej „Rokady”. Niezłe tam były kiedyś ubawy, pamiętasz? – Zaśmiał się krótko.
            - Niezłe ubawy pamiętam, ale z czasów, gdy był tam jeszcze Klub Oficerski – zauważył Jan głosem wypranym z emocji. Skrzywił się. – Rozwalili w Pile chyba wszystko co przypominało zadżumione czasy, łącznie z koszarami po Szkole Oficerskiej i lotniskiem.
            - No…ale mamy tam teraz Wyższą Szkołę Zawodową i nie tylko. Prawie cały teren jest dokładnie zagospodarowany. W miejsce koszar pobudowali zupełnie niezłe mieszkania społeczne. Chyba TBS. Zmiany. Zmiany. Zmiany."


 A ja się cieszę z kwiatów. Pasują do korali.


 Co ja tu robię?
  "Chwila zadumy uzbrojonej w tęczę. Zrodziła się po deszczu. Taka piękna… Z oddali prześwitywało słońce, jak nadzieja. Przeszła przez most prowadzący na Wyspę – zieloną aż oczy bolą, wyspę nad cichą rzeką Gwdą, która się rozwidla i spokojnie płynie, zaledwie szumiąc. Rzeka, która nigdy nie wylewa, nie podtapia, nie rani, jest przyjazna… i przyszła podpowiedź. – Do drzwi niedaleko, wystarczy wyjść i już nie wracać.
I jeszcze tylko rosnące cienie żalu…
Odwróciła twarz do słońca, przysiadając przy fontannie. Jeszcze chwilę, musi pomyśleć…
Musi pomyśleć…
Z oddali szmer rzeki i cichy bulgot wirów. Niemal się rozkoszowała ciepłą, słoneczną pieszczotą, wystawiając twarz na uderzenie gorących promieni."

A tu...przemawia do nas kierownik. Ja się cieszę, bo mnie pochwalił, Łucja nie jest pewna, CZY WSZYSTKO POSZŁO DOBRZE,  a Krzysiek najwyraźniej zmartwiony... Następnym razem, Krzysiu, będzie lepiej! A kwiaty dam Tobie. Zasłużyłeś tym śpiewem...
Bo Krzyś nie tylko prowadził program ale i śpiewał!