niedziela, 11 maja 2014

Pytam - co ja tu robię?




Słodko gorzki smak odkrywania samego siebie - o tym mówi powieść " Co ja tu robię?", ale nie tylko. Życie stawia to pytanie niemal codziennie przed każdym z nas.

Wyróżniać się z tłumu ludzi? Czy to warto?
Ulegać?
Podporządkować się, bo... 
Bo...wyleją

Bo… ktoś puka swoją  samotnością, widząc swoje życie na wspak?
Bo...tak wypada
Bo... urażę



Cytat z powieści  "SZANSA NA SZCZĘŚCIE"

"Ostatnio, dokładnie wszystko wytrącało go z równowagi, a w tym i polityka, którą usiłował śledzić. Ale tylko usiłował, bo najczęściej przysypiał w fotelu tuż przed szklanym ekranem i tylko wyrywał coś z kontekstu, burcząc pod nosem. Ona, zwykle zamknięta w sobie, patrzyła ponad jego głową w taflę okna i nawet nie starała się słuchać oczywistych nonsensów, które wypowiadał.
            - Co nic nie mówisz?!
        - A co tu mówić? Księga jest biała, a scenariusz czarny – nawiązała do ostatnich wydarzeń, komentowanych na okrągło.
            - Co masz na myśli? – spytał patetycznym tonem.
          -Te ewidentne bzdury wypowiadane na okrągło, to koszmarne abecadło polityczne i parcie po trupach do władzy. Wszyscy tylko kombinują, jak drugiemu dokopać."



I znowu to pytanie wielu z nas.:
Co ja tu robię w tym świecie obłudy? 
Co ja robię przy tym człowieku?   
Co ja tu robię na tej podłej drodze skręcającej w rów zapaści?

Już nie umiem być naga przy tobie.
Przeglądam dzień za dniem
Ciężkie prawdy uginają
Riposty ranią
Pustka bezdenna
Maski
Już mnie nie bawi to życie
W szarości.
Przede mną zima
I tylko słońce jeszcze grzeje
Wślizguje się wprost do serca
Budząc tęsknotę – za dawnym TOBĄ.    




A potem wpada się w radośniejsze myśli: Nie zawsze jet pod górkę.



Gładzę wspomnienia
Myśli
Zastygłe w twoim oddalającym się cieniu
Nic nie mówisz
Wiem
Jutro zapomni
Jutro będzie lepiej.
I
Wpadłam na skrzydłach wiatru
Wprost w twój otwarty uśmiech wiosno  



W siłę, która otworzyła kwiaty
Wyzwoliła uśmiech
Przeżyć odrodzenie.